Rehabilitacja metodą NDT-Bobath w Poznaniu

• Do kogo adresujemy terapię NDT-Bobath?
• Zalety metody
• W jaki sposób pracujemy z dzieckiem?

ad.1 Do kogo adresujemy terapię NDT-Bobath?

Zajęcia metodą NDT-Bobath przeznaczone są głównie dla niemowląt i dzieci, u których występuje podejrzenie lub zdiagnozowano:

• zaburzenia rozkładu napięcia mięśniowego (obniżone lub podwyższone)
• choroby genetyczne, metaboliczne, w wyniku których dochodzi do opóźnienia rozwoju motorycznego w zakresie motoryki dużej (obracanie się, pełzanie, czworakowanie, siadanie, chodzenie) jak i małej (w obrębie wzroku, ręki i jamy ustnej)
• mózgowe porażenie dziecięce (MPD), urazy i uszkodzenia w ośrodkowym układzie nerwowym
• uszkodzenia obwodowe układu nerwowego (np. porodowe uszkodzenia splotów barkowych)
• wady postawy w obrębie kręgosłupa, pasa barkowego, biodrowego i kończyn dolnych.

ad. 2 Zalety metody NDT-Bobath :

• nie zaburza ona fizjologicznego rozwoju życia dziecka
• nie zaburza interakcji matka-dziecko (zadania do wykonywania z dzieckiem dla rodziców/opiekunów proponowane są w formie zabawy);
• nie powoduje przyzwyczajania (habituacji) z racji szerokiej gamy wspomagań stosowanych w terapii;
• stymuluje i normalizuje rozwój ruchowy nie zakłócając pozostałych podstawowych potrzeb rozwojowych dziecka, a więc potrzeby miłości i bezpieczeństwa.

ad. 3 W jaki sposób pracujemy z dzieckiem?

główne aspekty w koncepcji dotyczą:

• wnikliwej obserwacji i oceny możliwości pacjenta z uwzględnieniem jakości ruchu;
• analizy jego możliwości, pierwotnych problemów i wtórnych zaburzeń;
• określenia trudności w wykonywaniu użytecznych, funkcjonalnych czynności życiowych;
• zastosowania specyficznych technik w nauce czynności funkcjonalnych, dostosowania i dawkowania wspomagań, aż do samodzielnego ich

Metoda NDT - Bobath jest nieustannie modyfikowana i unowocześniana zgodnie z naukowymi doniesieniami odnoszącymi się do funkcjonowania układu nerwowego i fizjologii ciała człowieka. Wyznacznikiem metody jest cel, jaki ma być poprzez ćwiczenia osiągnięty, a podstawę do określenia celu i doboru ćwiczeń stanowi wynik aktualnego, szczegółowego badania neurorozwojowego dziecka. Całość terapii zmierza do poprawy samodzielności małego pacjenta z zaburzeniami motorycznymi. Poprzez ocenę stopnia dojrzałości ośrodkowego układu nerwowego można wykryć zaburzenia związane z rozwojem ruchowym oraz zaplanować odpowiednią fizjoterapię.

Zadania ruchowe, jakie wykonuje pacjent podczas ćwiczeń, powinny być kontrolowane i prowadzone przez terapeutę, w taki sposób, aby dziecko uczyło się i reagowało jak największą ilością prawidłowych zachowań ruchowych. Terapeuta powinien również w sposób jasny i klarowny tłumaczyć i edukować rodziców o potrzebach motorycznych ich dziecka, wskazywać na konieczność stosowania zabaw terapeutycznych w warunkach domowych oraz prawidłowo przeprowadzać zabiegi z zakresu codziennej pielęgnacji dziecka. Poprzez określone ułożenie dziecka oraz ustawienie punktów kluczowych, tj.: głowy, obręczy barkowej, łokci i dłoni oraz obręczy biodrowej, kolan i stóp, uzyskujemy prawidłowy rozkład napięcia mięśniowego. Odpowiednie poruszanie poszczególnymi punktami kluczowymi ułatwia, a czasami nawet umożliwia dziecku wykonanie ruchu i samodzielną zmianę pozycji. Stymulacja danych stref ciała dziecka wyzwala w tym samym momencie ruchy czynne w innej strefie, a częsta zmiana tych stref pozwala uzyskać ruchy czynne w różnych częściach ciała w zależności od potrzeb.

Zaburzenia napięcia mięśniowego wynikające z uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego w większości przypadków dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym oraz z zaburzeniami na tle genetycznym, prowokują do patologicznych ustawień stawów kończyn, a w szczególności do zmian w funkcji kończyn dolnych, w tym stóp. Zmiany takie, bardzo często trudne są do skorygowania i prawidłowego stymulowania nie tylko w trakcie terapii, ale i w sytuacjach domowych. Częste powtarzanie i stymulowanie stawów w patologicznym ustawieniu przyczynia się do utrwalania zniekształceń stawowych oraz zmianę funkcjonowania całych łańcuchów mięśniowych. Cenną pomocą jest zaopatrzenie ortopedyczne w postaci ortez na kończyny dolne, potocznie zwanych łuskami mającymi na celu zachowanie symetrii stawu, przyjęcie prawidłowej sylwetki, zapobieganie przykurczom mięśniowym zachowując prawidłową długość mięśni, poprawiają balans i równowagę, poprawiają jakość chodu oraz zapobiegają zniekształceniom wtórnym w obrębie stawów.

Rehabilitacja NDT-Bobath w Poznaniu, w Centrum Uśmiechu Dziecka – zapraszamy!

« Powrót